Powstanie Ziemi

O ile na początku ziemia była jak gładka papierowa kula, o tyle jej powierzchnia pomarszczyła się i pofałdowała. W wyniku tego powstały góry. Ich szczyty, stojące samotnie lub w masywach, górują nad równinami oraz dolinami na wszystkich kontynentach. Góry czasem ciągną się długimi łańcuchami na przestrzeni tysięcy kilometrów. Pierwsze łańcuchy górskie powstały około 400 milionów lat temu. Wiatr i woda stopniowo wygładziły szczyty: skały zaokrągliły się i stały się łagodniejsze. Młodsze góry powstałe mniej niż 70 milionów lat temu, są wyższe; ich grzbiety są ostre oraz poszarpane. To Himalaje, Andy, Alpy i zwłaszcza góry skaliste. Wypływająca z wnętrza ziemi magma tworzy wulkany tam, gdzie płyty nachodzą na siebie lub ścierają się ze sobą. Każdy wulkan ma szczyt przypominający miednicę, nazywamy kraterem. Wydostaje się tamtędy lawa czynnego wulkanu. Krater może też zamienić się w jezioro, jeżeli wulkan wygasł. W górach na wysokości kilku tysięcy metrów śnieg nigdy się nie topi. Gromadzi się i przemienia w lód, aż utworzy lodowiec. Gdy lód staje się za ciężki, lodowiec ześlizguje się i płynie niczym rzeka lodu. Przemieszcza się ze średnia prędkością jednego metra dziennie, żłobiąc powierzchnie gór. Pęknięcia w lodzie są niekiedy niewidoczne. Seraki, bloki lodu oderwane od lodowca mogą się nagle zawalić. Jeziora wysokich górach powstawały często w wysokich górach z dawnych lodowców.