Dryfowanie kontynentów, czyli jak powstały góry

Lawa wulkaniczna, ulegając ochłodzeniu na powierzchni kotła ziemskiego, utworzyła twardą skorupę, jak na powierzchni mleka. Skorupa ta to dno oceanów oraz powierzchnia kontynentów. 150 milionów lat temu wszystkie kontynenty tworzyły jeden ląd. Ale ziemia jest ciągłym ruchu. Skorupa pęka, tworzy się kilka kontynentów, które potem odsuną od siebie to dryfowanie kontynentów. Trwa ono jeszcze dzisiaj. Zderzenie dwóch kontynentów może spowodować wypiętrzenie się góry. Łańcuch Himalajów powstał na skutek zderzenia Indii z Eurazją. Jak pierwsze z oceanu na ląd wydostały się rośliny, około 400 milionów lat temu. Mchy i paprocie skolonizowały powierzchnię ziemi. Pierwsze zwierzęta, które uczestniczyły w ziemskiej przygodzie, to bezkręgowce pozbawione szkieletów, za to posiadające odnóża podobne do pajęczych, oraz ichtiostega, która jest dalekim przodkiem żaby. Ziemia jest jak owoc. Skórka to skorupa ziemska. Jest twarda i gruba. Pod skorupa znajduje się płaszcz. W swojej górnej części jest miękki i bardzo gorący: topią się tam skały. Temperatura jest jeszcze wyższa w samym środku-jądrze. Składa się ono dwóch części. Jądro zewnętrzne jest cieczą i otacza wewnętrzne jądro o postaci twardego, metalowego nasionka.